پارکینگ: پارک وسائط نقلیه در سطح عمومی و قابل دسترسی برای عام را پارکینگ گویند.
اهمیت پارکینگ (یک محاسبه ساده):
هر سال ۸۷۶۰ ساعت است و اگر فرض کنیم که هر اتومبیل در طول سال بطور متوسط بیست هزار کیلومتر مسافت بپیماید و سرعت متوسط حرکت آن چهل کیلومتر در ساعت باشد، مدت زمانی که هر اتومبیل بطور متوسط در حرکت است ۴۰۰ ساعت است (یعنی حدود ۵% از طول کل سال) و مابقی زمان (یعنی ۹۵% طول سال) را در حال توقف بوده و نیازمند پارکینگ است .
انواع پارکینگ ـ که امروزه در کشورھای مختلف مورد استفاده اند،عبارت اند از:
- پارکینگ خیابانی
- پارکینگ همسطح
- پارکینگ طبقاتی
- پارکینگ مکانیکی
- پارکینگ زیرزمینی
- پارکینگ بامی
- پارکینگ های خیابانی: محل های پارکی که در اطراف خیابان قرار دارد، معمولا به عنوان محل پارک استفاده می شود.
- پارکینگ های روی سطح زمین: به قطعه زمینی اطلاق میشود که صرف نظر از شکل آن بتوان از آن به عنوان پارکینگ استفاده کرد. قواعد اساسی طراحی پارکینگ ها در این گونه رعایت نمیشود. به همین خاطر از ظرفیت زمین موجود نمی شود بهترین استفاده کرد.
- پارکینگ های چند طبقه: در مراکز شهر ها که زمین کم یاب و گران است، نمی شود سطح زیادی را به پارکینگ سطحی اختصاص داد. به همین علت با ساختن پارکینگ های چند طبقه از ظرفیت موجود چند برابر استفاده می شود. تعداد طبقات این نوع پارکینگ ها حداکثر پنج طبقه است و حدود ۵۰۰ تا ۷۰۰ اتومبیل را در خود جا می دهد. البته پارکینگ های طبقاتی با بیش از ظرفیت فوق نیز ممکن است. ولی این فقط در موارد خاص ممکن است که چاره ای جز ساختن پارکینگ با ظرفیت خیلی زیاد نباشد.
در طراحی این پارکینگ ها چهار عامل را باید مورد توجه قرار داد:
- ظرفیت پارکینگ
- آسانی ورود و خروج ماشین ها
- میزان مخارج ساختمان و تاسیسات و نگه داری
- هماهنگی بین پارکینگ و ساختمان های مجاور از نظر طراحی
پارکینگ های چند طبقه به هفت نوع تقسیم می شوند:
- پارکینگ های چند طبقه بدون رمپ مجزا
- پارکینگ های چند طبقه با راه خروجی جداگانه
- پارکینگ های چند طبقه با رمپ های مستقیم
- پارکینگ های چند طبقه تراز با رمپ های حلزونی
- پارکینگ های چند طبقه با طبقات سه ترازه