اصول و مفاهيم ارتباط:
ارتباطات (communicare) فرایند انتقال پیام از فرستنده به گیرنده به شرط همسان بودن معانی بین آنهاست. معنا در علم ارتباط شامل مفاهیم ذهنی و احساسات میشود. ارتباطات فرایندی است که در آن معنا بین موجودات زنده تعریف و به اشتراک گذاشته میشود که بسیاری بر این باورند که ریشه آن از یونان نشأت میگیرد. ارتباط به یک فرستنده، پیام، رسانه و گیرنده نیاز دارد.
هرچند گیرنده نیاز ندارد حضور داشته باشد یا از منظور فرستنده برای برقراری ارتباط در زمان ارتباط آگاه باشد؛ بنابراین ارتباطات میتواند در سراسر مسافتهای گسترده زمانی و مکانی رخ دهد. ارتباطات نیازمند آن است که بخشهای ارتباط، ناحیهای از مشترکات ارتباطی را به اشتراک بگذارند. تعريف ارتباط از دکتر محسنيان راد: فرآيند انتقال پيام از فرستنده به گيرنده، مشروط به آن که در گيرنده پيام، مشابهت معني با معني موردنظر فرستنده پيام ايجاد شود.
فهرست مطالب:
- تعاريف مختلف برای ارتباط
- انتقال معنی در ارتباط
- خصوصيات معنا از ديدگاه برلو
- ارتباط جمعی
- ويژگی های يک ارتباط جمعیاز ديدگاه تی کلاپر
- ويژگی های يک ارتباط جمعی از ديدگاه فريدسون
- دسترسي به گروه مخاطب
- جلب توجه مخاطب
- قبول پيام و پذيرفتن آن
- اجزاي فرآيند ارتباط
- ارتباط برای سلامت
- و …