انواع سیستم تعلیق:

سامانه تعلیق یا فنربندی (Suspension) بخشی از خودرو است که باعث می‌شود نوسانات حاصل از حرکت خودرو بر روی سطوح ناهموار به جِرم معلق که شامل اتاق، شاسی، متعلقات و سرنشینان وارد نشود. سامانه تعلیق از جِرم فنربندی‌شده، فنر، کمک‌فنر و جِرم فنربندی‌نشده تشکیل شده‌است. سامانه تعلیق خودرو دو وظیفه مهم را برعهده دارد که یکی جذب نوسانات و ارتعاشات وارد به چرخ‌ها بر اثر ناهمواری‌ های جاده و دیگری تماس مؤثر لاستیک چرخ‌ها با سطح جاده است. در سامانه تعلیق خودرو همیشه دو مقوله مورد بحث بوده: یکی کیفیت سواری دادن و دیگری قابلیت هدایت و کنترل، که این دو مرتباً در تضاد با یکدیگرند. به عبارت دیگر، بهبود یکی باعث بروز اشکال در دیگری می‌شود.

انواع سیستم تعلیق:

• تعلیق ثابت: وقتی هر دو چرخ خودرو به یک محور واحد متصل گردند و در یک زمان با هم نوسان کنند، تعلیق را ثابت گویند.
• تعلیق مستقل: گونه‌ای از سامانه تعلیق است که هر چرخ به صورت جداگانه و مستقل ارتعاش می کند و ارتعاشات یک چرخ به چرخ دیگر منتقل نمی‌شود.

مزایای سیستم تعلیق ثابت:

• قیمت تمام شده تعلیق، ارزان است.
• استحکام محور زیاد بوده در خودرو های سنگین به کار گرفته می شود.
• زوایای چرخ ها ثابت است و لاستیک سایی در آن ها چندان زیاد نیست.
• تعلیق، نیروهای جانبی وارد بر چرخ ها را جذب می کند؛ در نتیجه نیاز به اهرم های تعادل نیست.
• در جاده کم اصطکاک، تعادل فرمان خودرو به خوبی حفظ می شود.

معایب سیستم تعلیق ثابت:

در صورت قرار گرفتن یک چرخ روی مانع، بدنه کاملاً منحرف شده روی چرخ دیگر هم تأثیر می گذارد. به علت سنگینی قسمت فنر بندی نشده، نیاز به فنربندی نیرومندی در محور نیست؛ بنابراین سیستم فنربندی، سخت و انعطاف ناپذیر است.