اصول و مفاهیم بازاريابی اجتماعی در حوزه آموزش سلامت:
طرح واژه ”بازاريابي اجتماعي“ براي اولين بار در سال 1971 توسط آقای فيليپ کاتلر ـ مقاله کاتلر و زالتمن با عنوان ”بازاریابی اجتماعی در مورد رویکردی به تغییر اجتماعی برنامه ریزی شده“ در مجله بازاریابی (Journal of Marketing). اين دو با ترکيب مفاهيم مربوط به تغييرات اجتماعي و بازاريابي تجاري و فنون تبليغات اين بحث مهم را پايه گذاري کردند. ادعای نویسندگان این مقاله استفاده از اصول بازاريابي تجاري (که از آنها براي فروش محصولات به مشتريان استفاده مي شود) براي فروش ايده، نگرش و رفتار به جامعه نتایج خوبی در پی خواهد داشت.
آزادكردن بردگان در يونان و روم باستان از جمله قديمي ترين بسيجهاي اجتماعي به شمار ميروند. در سال 1952 وايبي يک سوال انقلابي طرح کرد که پاسخ آن به پايه گذاري ديدگاه بازاريابي اجتماعي درساليان بعد منجر شد. او پرسيد:“چرا شما نمي توانيد برادري را مانند صابون به مردم بفروشيد؟!“ وايبي با بررسي چهار بسيج همگاني نتيجه گرفت که “ هر چه يك بسيج تغيير اجتماعي به بسيج عرضه محصولات تجاري نزديكتر ميشود، امكان موفقيت آن بيشتر خواهد شد.“ نتيجه پژوهش او اين شد كه ”با کمک فنون بازاريابي تجاري ميتوان يک موضوع اجتماعي را به مخاطبين فروخت.“